Jesień w szpitalnym przedszkolu

      Podczas gdy za oknami na dobre rozpanoszyła się już jesień, a wraz z nią chłód, deszcze, szare dni i wczesne wieczory, na naszym oddziale – w szpitalnym przedszkolu, zawsze jest jasno, ciepło i kolorowo, a do tego ciekawie i wesoło.  O dobre samopoczucie małych pacjentów dba nieustannie nasz nieoceniony, choć bardzo zróżnicowany zespół nauczycieli i wychowawców, którzy – pracując z dziećmi – starają się z jednej strony realizować szkolny program wychowawczy, z drugiej zaś w możliwie najlepszy dla siebie sposób i w miarę własnych możliwości umilić podopiecznym pobyt na szpitalnym oddziale. Najbardziej preferowanymi przez dzieci formami zajęć są zawsze zabawy ruchowe, jak choćby gra w klasy czy zabawy z piłką, bardzo lubiane są też wszystkie rodzaje klocków oraz tak zwane gry stolikowe, czyli wszelkie typy gier planszowych, układanie puzzli, różne karty, itp. Nieustanną popularnością cieszy się domek dla lalek, który można dowolnie meblować i kuchenka, przy której można poczuć się jak prawdziwy kucharz lub pani domu. Dodatkową atrakcją czasu spędzonego w przedszkolu są różnorodne zajęcia plastyczne, które doskonale odstresowują i pozwalają szybko zapomnieć o szpitalnej rzeczywistości. W ten oto sposób powstają choćby wielobarwne obrazki na naszą przedszkolną gazetkę oraz całe stada wesołych zwierzątek wyciętych z kolorowego papieru. Od początku jesieni dzieci kolorowały i wycinały jesienne liście, które do teraz ozdabiają gazetki, nieco później nauczyły się robić z kolorowych bibułek przepiękne pawie, a zaraz po nich również inne zwierzątka, jak: misie, lisy, sowy, słonie, jeżyki, a nawet lemury stojące dumnie na świetlicowych półkach. Czasem też powstają u nas papierowe zwierzęta robione znaną techniką origami – pod czujnym okiem specjalistów w tej dziedzinie. Na święto niepodległości dzieci kolorowały godło państwowe i wyklejały flagę narodową maleńkimi ziarenkami dzikiej róży w kolorze czerwonym. Obecnie rozpoczęliśmy projekt plakatu protestującego przeciw dopalaczom i wszelkim nałogom. W miarę możliwości, zależnie od zainteresowania tematami, przeprowadzamy również krótkie pogadanki i rozmowy z wychowankami na temat aktualnych wydarzeń i świąt – w szkole, w kraju i na świecie. Bywa także, że zwykła rozmowa z dzieckiem lub jego rodzicem jest tym, czego w danej chwili najbardziej potrzebują, a rolą wychowawcy jest wyczucie tego właśnie momentu. Trzeba też przyznać, że dużą rolę w pracy wychowawców na obydwu szpitalnych oddziałach dziecięcych naszego szpitala psychiatrycznego odgrywają: empatia, inteligencja, elastyczność, spontaniczność, pozytywne nastawienie, dobre podejście do dzieci oraz nieprzerwane poczucie humoru. Największą zaś pochwałą za nasze zaangażowanie w pracę są bardzo szczere wypowiedzi dzieci, które mówią, że czują się u nas lepiej niż w domu, swoim przedszkolu lub szkole…

Czyż może być dla nas lepsza nagroda…? J

Autorka: Liliana Wencel – wychowawca na oddziale neuropsychiatrii dzieci i młodzieży opolskiego szpitala psychiatrycznego